Συμβαίνει σε όλους μας, να περνάμε κάποιες "δύσκολες" περιόδους και να μην έχουμε όρεξη σχεδόν για τίποτα. Μερικές φορές μπορεί να νιώθουμε ότι έχουμε αλλάξει και δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε πράγματα τα οποία κάποτε απολαμβάναμε. Μερικές φορές δεν απολαμβάνουμε το ίδιο τις συντροφιές που κάποτε μας έκαναν πραγματικά ευτυχισμένους. Ίσως δεν είναι έτσι ακριβώς, απλά εμείς περνάμε μια αλλόκοτη περίoδο στη ζωή μας. Ίσως επρόκειτο γι ένα μεταβατικό στάδιο το οποίο φαίνεται να έχει πάρει "παράταση" και να μας καθυστερεί. Είναι άσχημο να νιώθεις πως "μένεις στάσιμος, μένεις πίσω" και καθυστερείς τη ζωή σου. Μπορεί να ακούγεται μελοδραματικό για μια κοπέλα μόλις εικοσιτριών ετών αλλά ο κόσμος γύρω μας είναι στ' αλήθεια σκληρός και από ότι μας λένε οι μεγαλύτεροι "Ακόμη δεν έχουμε δει τίποτα".
Πάντως έχουμε σίγουρα πάρει μια μικρή δόση εκμετάλλευσης! Τόσο στον "εργασιακό" τομέα, όσο και στις διαπροσωπικές μας σχέσεις! Όταν μετά από αρκετά χρόνια φιλίας διαπιστώνεις πως πλέον δεν ταιριάζεις με κάποια άτομα, τι μπορείς να κάνεις για να το διορθώσεις; Όταν βλέπεις πως εσύ προσπαθείς σχεδόν πάντα να καταλαβαίνεις τους γύρω σου και να τους δικαιολογείς ενώ όταν εσύ βρίσκεσαι στην ίδια θέση (δηλαδή να πρέπει να σε καταλάβουν και ίσως να σε δικαιολογήσουν μερικές φορές) , οι άλλοι είναι πάντα έτοιμοι να σε κρίνουν και να σου παραπονεθούν! Δυστυχώς κάπως έτσι είναι τα πράγματα μερικές φορές και όταν νιώσεις ότι έχεις αρχίσει να αποστασιοποιείσαι από όλα αυτά σκέφτεσαι πως δεν έχεις τίποτα να χάσεις αν αποφασίσεις να φύγεις αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον!
Πρέπει όμως να σκεφτόμαστε έτσι; Είναι λύση η φυγή; Ειλικρινά δεν ξέρω. Όπως φαίνεται αυτό το θέμα με απασχολεί πολύ μιας και του αφιερώνω δυο άρθρα μέχρι στιγμής, απλά θα ήθελα να είχα μια χειροπιαστή απάντηση! Δυστυχώς προς το παρόν δεν υπάρχει κάτι, αλλά είμαι πεπεισμένη πως θα την βρω! Όλοι μας μπορούμε! Αρκεί να το πιστεύουμε! Η αισιοδοξία πρέπει να είναι πάντοτε πιστός μας σύμμαχος στη ζωή, διαφορετικά την έχουμε ήδη χάσει !
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου