Καλό παιδί ή Καλός άνθρωπος;

Το "καλό παιδί" απέχει έτη φωτός από τον "καλό άνθρωπο".Γιατί;
Γιατί αν ανήκεις στη κατηγορία του καλού παιδιού σημαίνει ότι συμβιβάζεσαι με τα θέλω των άλλων, σε οποιονδήποτε τομέα, από τον εργασιακό σου μέχρι και τις διαπροσωπικές σου σχέσεις-που σημειωτέων-αυτές τις σχέσεις τις διαλέγεις ΕΣΥ, οπότε δεν θα 'πρεπε να συμβαίνει αυτό!
Δηλαδή γιατί πρέπει πάντα να κάνεις αυτό που είναι αντικειμενικά δίκαιο για τους άλλους και να μην το κάνεις για τον εαυτό σου;
Έτσι δεν πετυχαίνεις τίποτα! Απλά αναλώνεσαι δεξιά κι αριστερά!
Για να μην αναφέρω τα άτομα που είναι μονίμως κακοδιάθετα και απρόθυμα να κάνουν κάποια υποχώρηση. Αυτό δηλαδή πόσο θα το αντέξεις; Μια , δυο , δέκα....κάποια στιγμή θ' αντιδράσεις!!!  Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα , να ξυπνήσεις μια μέρα και να συνειδητοποιήσεις ότι εδώ και  κάποιο χρονικό διάστημα δεν περνάς καλά και οι αντοχές σου δεν είναι οι ίδιες πια! Το χειρότερο δε, είναι εκεί που προσπαθείς να τα καταφέρεις όλα, να έρχονται και να σου λένε πως δεν προσπαθείς αρκετά και φυσικά να έχουν παράπονα για την "συμπεριφορά σου" !!! Και καλά , στον εργασιακό τομέα πάει στα κομμάτια, δουλειά σου είναι , υπάρχουν απαιτήσεις (αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, δεν το αναλύω περισσότερο)!! Αλλά γιατί πρέπει να συμβαίνει και στις διαπροσωπικές σου σχέσεις; Μα αυτές δεν υποτίθεται πως τις επιλέγεις εσύ για να περνάς καλά (και όχι μόνο, απλά τώρα εστιάζουμε εκεί);
Ε, τότε πιο το νόημα του να πιέζεσαι και να συμβιβάζεσαι συνέχεια;
Σκέψου και διαφορετικά, οι άλλοι θα το έκαναν αυτό γι εσένα;
Πλέον όλοι κοιτάνε τον εαυτό τους και οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες! Κανείς δεν κάνει υποχωρήσεις! Βέβαια, δεν λέω να πιάσουμε το άλλο άκρο, απλά πιστεύω πως πρέπει να βρούμε τη χρυσή τομή!
Δηλαδή να είμαστε "καλοί άνθρωποι" και όχι "καλά παιδιά"!
"Καλός άνθρωπος", δεν είναι μόνο αυτός που δεν βλάπτει τους γύρω του, αλλά και αυτός που φροντίζει τον εαυτό του αλλά και τους υπόλοιπους! Διότι για να βοηθήσεις τον άλλο, πρέπει αρχικά, να είσαι εσύ καλά! Διαφορετικά πως θα είσαι σε θέση να σταθείς στον άλλο;
 Οπότε, συμπερασματικά, κάνε αυτό που θέλεις πραγματικά χωρίς όμως να εκμεταλλεύεσαι, τους γύρω σου, να μην τρέχεις πίσω από κανέναν και καμία (αν θέλουν , θα έρθουν να σε βρουν από μόνοι τους) και να μην συμβιβάζεσαι και υποχωρείς ΜΟΝΟ εσύ! Ναι, θα το κάνεις και εσύ, αλλά πρέπει να το κάνουν και οι άλλοι γι εσένα!
Δοκίμασε, κι ίσως τότε, να ξαναβρείς την χαμένη σου διάθεση!