Καλό παιδί ή Καλός άνθρωπος;

Το "καλό παιδί" απέχει έτη φωτός από τον "καλό άνθρωπο".Γιατί;
Γιατί αν ανήκεις στη κατηγορία του καλού παιδιού σημαίνει ότι συμβιβάζεσαι με τα θέλω των άλλων, σε οποιονδήποτε τομέα, από τον εργασιακό σου μέχρι και τις διαπροσωπικές σου σχέσεις-που σημειωτέων-αυτές τις σχέσεις τις διαλέγεις ΕΣΥ, οπότε δεν θα 'πρεπε να συμβαίνει αυτό!
Δηλαδή γιατί πρέπει πάντα να κάνεις αυτό που είναι αντικειμενικά δίκαιο για τους άλλους και να μην το κάνεις για τον εαυτό σου;
Έτσι δεν πετυχαίνεις τίποτα! Απλά αναλώνεσαι δεξιά κι αριστερά!
Για να μην αναφέρω τα άτομα που είναι μονίμως κακοδιάθετα και απρόθυμα να κάνουν κάποια υποχώρηση. Αυτό δηλαδή πόσο θα το αντέξεις; Μια , δυο , δέκα....κάποια στιγμή θ' αντιδράσεις!!!  Και αυτό έχει ως αποτέλεσμα , να ξυπνήσεις μια μέρα και να συνειδητοποιήσεις ότι εδώ και  κάποιο χρονικό διάστημα δεν περνάς καλά και οι αντοχές σου δεν είναι οι ίδιες πια! Το χειρότερο δε, είναι εκεί που προσπαθείς να τα καταφέρεις όλα, να έρχονται και να σου λένε πως δεν προσπαθείς αρκετά και φυσικά να έχουν παράπονα για την "συμπεριφορά σου" !!! Και καλά , στον εργασιακό τομέα πάει στα κομμάτια, δουλειά σου είναι , υπάρχουν απαιτήσεις (αυτό είναι άλλου παπά ευαγγέλιο, δεν το αναλύω περισσότερο)!! Αλλά γιατί πρέπει να συμβαίνει και στις διαπροσωπικές σου σχέσεις; Μα αυτές δεν υποτίθεται πως τις επιλέγεις εσύ για να περνάς καλά (και όχι μόνο, απλά τώρα εστιάζουμε εκεί);
Ε, τότε πιο το νόημα του να πιέζεσαι και να συμβιβάζεσαι συνέχεια;
Σκέψου και διαφορετικά, οι άλλοι θα το έκαναν αυτό γι εσένα;
Πλέον όλοι κοιτάνε τον εαυτό τους και οι εξαιρέσεις είναι ελάχιστες! Κανείς δεν κάνει υποχωρήσεις! Βέβαια, δεν λέω να πιάσουμε το άλλο άκρο, απλά πιστεύω πως πρέπει να βρούμε τη χρυσή τομή!
Δηλαδή να είμαστε "καλοί άνθρωποι" και όχι "καλά παιδιά"!
"Καλός άνθρωπος", δεν είναι μόνο αυτός που δεν βλάπτει τους γύρω του, αλλά και αυτός που φροντίζει τον εαυτό του αλλά και τους υπόλοιπους! Διότι για να βοηθήσεις τον άλλο, πρέπει αρχικά, να είσαι εσύ καλά! Διαφορετικά πως θα είσαι σε θέση να σταθείς στον άλλο;
 Οπότε, συμπερασματικά, κάνε αυτό που θέλεις πραγματικά χωρίς όμως να εκμεταλλεύεσαι, τους γύρω σου, να μην τρέχεις πίσω από κανέναν και καμία (αν θέλουν , θα έρθουν να σε βρουν από μόνοι τους) και να μην συμβιβάζεσαι και υποχωρείς ΜΟΝΟ εσύ! Ναι, θα το κάνεις και εσύ, αλλά πρέπει να το κάνουν και οι άλλοι γι εσένα!
Δοκίμασε, κι ίσως τότε, να ξαναβρείς την χαμένη σου διάθεση!

Είναι η φυγή, λύση ;

 Δεν περνάει ΜΙΑ μέρα που να μην ακούω πόσο σκάρτο είναι το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας και πως εμείς οι νέοι πρέπει να την εγκαταλείψουμε το συντομότερο δυνατόν! Παντού, είναι το κύριο θέμα συζήτησης!!! Στο μετρο, στη δουλειά, στο δρόμο ακόμη και στα σπίτια μας! Πολύ εύκολο να το λες! Για να σε δω στην πράξη όμως....!

Σήμερα μια κυρία στο μετρό έλεγε σε μαι νεαρή κοπέλα, πως ζούσε στην Αμερική και το έχει χιλιομετανιώσει που επέστρεψε στην πατρίδα...

Το θέμα είναι όμως, ΕΜΕΙΣ  τι θα κάνουμε;;

Okay, υπάρχουν άτομα τα οποία δεν έχουν πρόβλημα να πάνε εξωτερικό, προσαρμόζονται εύκολα κλπ κλπ. Τι γίνεται όμως με όλους εμάς τους υπόλοιπους που δεν θέλουμε να ξεριζωθούμε απ' τη χώρα μας; Γιατί, εδώ μένουμε! Εδώ είναι οι οικογένειές μας, οι φίλοι μας, ο κύκλος μας και γενικότερα τα άτομα που αγαπάμε! Γιατί αν μην μπορούμε να έχουμε και μια αξιοπρεπή δουλειά πάνω στο αντικείμενό μας; Τσάμπα σπουδάζουμε δηλαδή; 

Οι επισκέψεις στο εξωτερικό είναι πραγματικά, μια μοναδική εμπειρία, που σίγουρα όλοι αξίζει να  ζήσουμε! Επιβάλλεται! Αλλά, για αναψυχή ή για σπουδές! Γιατί να πρέπει να ζήσουμε εκεί για πάντα;

Δεν είμαστε όλοι τυχεροί να έχουμε συγγενείς στο εξωτερικό, έτσι ώστε να έχουμε κάποια βοήθεια, έστω στην αρχή...

Έχω ακούσει πολλές εμπειρίες παιδιών που έφυγαν για εξωτερικό αυτό το διάστημα και βλέπω ότι μερικοί συνήθισαν και τους αρέσει περισσότερο και άλλοι δεν μπορούν να προσαρμοστούν με τίποτα και ψάχνουν  για δουλειά πίσω στην Ελλάδα, υπομονετικά (γιατί όντως η εύρεση εργασίας πάνω στο αντικείμενό σου, σήμερα, στην Ελλάδα απαιτεί γερά νεύρα και αντοχές).

Και ρωτάω εγώ τώρα: Τι γίνεται αν εμείς φύγουμε και βρεθούμε στη δεύτερη κατηγορία;

Δεν ξέρω...Πάντως ξέρω άτομο που έφυγε γι ένα χρόνο και γύρισε, αφού βρήκε μια δουλειά ανάλογη της ήδη, τότε υπάρχουσας, εργασίας του! Ναι, αλλά όλα αυτά είναι πιθανότητες. Μπορούμε να βασιστούμε σε αυτές;

 Αν κάθε μέρα, υπάρχουν αυτές οι σκέψεις, να τριβελίζουν το μυαλό μας, τότε θα τρελαθούμε στο τέλος! Πριν εγκαταλείψουμε την Ελλάδα, ας προσπαθήσουμε πρώτα να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας εδώ, ας έχουμε μια νότα αισιοδοξίας παρά τους χαλεπούς καιρούς που ζούμε. Αν δούμε πως δεν υπάρχει άλλος δρόμος , μόνο τότε πιστεύω πως πρέπει να φύγουμε, απλά το κόστος θα είναι μεγάλο, γιατί η φόβος απέναντι σε κάτι εντελώς διαφορετικό απ' τα συνηθισμένα δεν μπορεί να είναι αμελητέος! Όμως δεν θα τον αφήσουμε να μας υπερνικήσει! Είτε μείνουμε εδώ, είτε την "κάνουμε γι άλλες πολιτείες" , ας προσπαθήσουμε για το καλύτερο δυνατό μέλλον! Στο χέρι μας είναι!

"We are Infommnymous"

Αλήθεια, γιατί κάθε φορά που η κυβέρνηση τα "βρίσκει σκούρα" την πληρώνουν ΠΑΝΤΑ αυτοί που δεν φταίνε σε τίποτα; 
Συγκεκριμένα αναφέρομαι στο καινούριο νομοσχέδιο που καλείται "Αθηνά" ! 
Είναι όντως παράλογο να υπάρχουν σχολές σχεδόν σε κάθε πόλη της Ελλάδας, το αναγνωρίζω! Αλλά γιατί συγχωνεύουν τόσα τμήματα τα οποία λίγη σχέση έχουν μεταξύ τους;; 
Οι φοιτητές, είναι οι μόνοι που δεν φταίνε σε τίποτα!! Πόσοι θα μετακομίσουν για να πάνε σε άλλες πόλεις; Σίγουρα αυτό δεν θα περάσει έτσι!
Και για να γίνω ακόμη πιο συγκεκριμένη, αναφέρομαι στα ΤΕΙ του Πύργου! Η σχολή Πληροφορική και ΜΜΕ , σύμφωνα με το νομοσχέδιο απορροφάται από το "ΤΕΙ Εφαρμογή Πληροφορικής στη Διοίκηση και στην Οικονομία" και μετονομάζεται σε " Μηχανικών πληροφορικής"....ένα λεπτό...ΤΙ ΛΕΤΕ;;;; Εμείς έχουμε διδαχθεί εντελώς διαφορετικά πράγματα! Πώς θα λεγόμαστε Μηχανικοί πληροφορικής; 
Μπήκα σήμερα και είδα τα μαθήματα και απλά φρίκαρα!! 
Άσε που τα ΜΜΕ , πήγαν περίπτατο!
Επίσης η σχολή θα μετακομίσει στην Πάτρα και θα ανήκει στα ΤΕΙ Ιονίων νησιών και Δυτικής Ελλάδας και όχι στο ΤΕΙ Πατρών, όπου άνηκε πριν.
Και φυσικά όσο άδικη είναι γι εμάς αυτή η συγχώνευση άλλο τόσο είναι και για το (συστεγαζόμενο με την Πληροφορική και ΜΜΕ) ΤΕΙ της "Μουσειολογίας, Μουσειογραφίας και Σχεδιασμού εκθέσεων" το οποίο παραμένει στον Πύργο, αλλά μετονομάζεται σε "Διοίκηση Τουριστικών και Πολιτισμικών Μονάδων"......
Τα σχόλια είναι περιττά! 
Όλοι οι φοιτητές του Πύργου,της Πάτρας και όλων των σχολών που αδικούνται κάνουν την επανάστασή τους, ο καθένας με τον δικό του τρόπο! 
Εμείς οι φοιτητές του τμήματος Πληροφορικής και ΜΜΕ έχουμε την καμπάνια με τίτλο "We are Infommnymous" η οποία έχει γίνει γνωστή σχεδόν στα περισσότερα media! Ιδίως το γράμμα που δημοσιεύθηκε από συμφοιτήτρια μας η οποία παραγματικά αξίζει συγχαρητήρια! Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ:http://www.patrastimes.gr/arthro.php?id=34023
Ας προσπαθήσουμε όλοι, με τον τρόπο μας ν' αποκαταστήσουμε την αδικία που δημιουργείται εις βάρος μας!! Οι αγώνες θα συνεχιστούν!! Μπράβο σε αυτούς που είναι τώρα στον Πύργο και προσπαθούν συνεχώς!!
"ΔΕΝ φεύγουμε, ΔΕΝ υποκύπτουμε, ΔΕΝ φοβόμαστε!! " 
We are Infomm.
We are proud!!!